Barcode

Begrippenlijst | 1863 keer bekeken

De barcode is een speciale code die geplaatst wordt op de verpakking. Dit kan zowel de primaire als secundaire verpakking zijn. De barcode bestaat uit lijnen van verschillende diktes die met behulp van een scanner 'gelezen' kunnen worden. Een barcode kan bestaan uit cijfers, letters en leestekens of een combinatie van twee of alle drie tekens. 

Twee soorten barcodes

Er zijn twee soorten barcode: de 1D barcode en de 2D barcode.

Eéndimensionale barcode

De 1D, of ééndimensionale barcode is de 'ouderwetse' streepjescode. Deze wordt ook wel lineaire code genoemd omdat de tekens op één lijn staan. 

Er is een onderscheid tussen continue en discrete codes. Een continue streepjescode codeert alle tekens als een ononderbroken reeks. In discrete codes heeft ieder gecodeerd teken een begin- en eindmarkering. 

Tweedimensionale barcode

De tweedimensionale barcode bestaat meestal niet uit streepjes, maar kleine zwarte vierkantjes. Het is een kleine, vierkante monochrome afbeelding. Een voorbeeld is een QR-code.

De barcode wordt gezien als de voorloper van RFID.

Aanmelden nieuwsbrief

Alles wat je zoekt, verpakt op één platform!
Meld jezelf aan voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, innovaties, trends en ontwikkelingen uit de branche.

Deel dit artikel

Reacties (1)

Reageren
  • Peter van Minnen
    06.08.2015 - 09:46 uur | Peter van Minnen

    Alle aandacht voor barcodes is goed. Graag zou ik het zo willen definiëren dat een barcode een lettertype is dat door een eenvoudige lichtbron+decoder gelezen kan worden om te worden omgezet tot digitale gegevensinvoer. Een "bar" is een balkje: een barcode verwijst dan ook naar een streepjes-code.
    Een 2-dimensionale code bestaat uit een matrix van blokjes. De 2D-code is eveneens een lettertype dat door een iets complexere lichtbron+decodersoftware omgezet kan worden tot digitale invoer.
    De grote toegevoegde waarde van de barcode en de 2D-code zit hem in de standaardisatie: qua opbouw en definitie alsmede qua scanner hard- en software.
    Een aantal bedrijven heeft geprobeerd andere codes te introduceren, waaronder Microsoft met zijn Tag en de Cambridge University met zijn Shotcode. Misschien beter, maar deze technieken hebben het niet gered.
    Wel noemenswaardig is het gebruik van de camera van tablets en smartphones, die de meest gangbare lettertypes kunnen herkennen en omzetten, techniek die ook terug te vinden is in smart-brillen zoals de Glass van Google.