Biobased verpakken: niet zwart of wit, maar grijs

Columns | 1714 keer bekeken

Een gastcolumn van Kees Kerstens, projectleider bij het Kennisinstituut Duurzaam Verpakken.

Ik moet eerlijk met u zijn. Want ik moest me wel even inlezen over biobased verpakkingen. Maar toen ik dat deed zag ik meteen een duidelijke parallel met veel andere thema's in de afval- en recyclewereld.

Want net als alle andere verpakkingen heeft een biobased verpakking een vrij kort leven als verpakking. En eenmaal uitgepakt is het direct afval. Of meer in deze tijdsgeest, dan is het ineens een prachtige nieuwe grondstof. En net als bij veel andere afval- en recyclethema's, zijn er óók bij biobased verpakkingen heel uitgesproken voorstanders en vaak net zo uitgesproken tegenstanders.

Ik vind dat opvallend. Blijkbaar is een simpele keuze tussen voor of tegen, wit of zwart, heel aantrekkelijk. Veel aantrekkelijker dan alles er tussenin. Het lijkt er op dat grijs en dan ook nog eens in vele tinten, het debat te ingewikkeld maakt.

Kijk bijvoorbeeld naar slechts een paar van de vele recente thema's met duidelijke voor- en tegenstanders. Ik noem verbrandingsbelasting, statiegeld, diftar, nascheiding ...

Nascheiding
Het laatste thema, nascheiding, diep ik graag nog even uit. Ik herinner me een congres van een paar jaar geleden. Daar steeg vanuit de zaal een luid boe-geroep op toen iemand een presentatie begon over nascheiding van kunststof verpakkingsmateriaal. Bron- of nascheiding, zwart of wit. Voorstanders van bronscheiding prijzen de bewustwording over afval bij de burger en de kwaliteit van het ingezamelde materiaal. Voorstanders van nascheiding, prijzen de hogere rendementen en juist het gemak voor de burger.

Inmiddels bestaan beide systemen naast elkaar, is er door innovatie steeds meer mogelijk en is elke gemeente vrij om te kiezen wat voor zijn gemeente het beste past. Zelfs een combinatie van bron- en nascheiding is mogelijk. De harde keuze tussen voor of tegen, zwart of wit, blijkt dus, zeker over de tijd gezien, niet relevant te zijn.

Grijs
En nu de biobased economy en meer specifiek de biobased verpakkingen. Uitgesproken voorstanders raken niet uitgepraat over de oneindige productie van de materialen door de natuur, het niet langer afhankelijk zijn van de olie-industrie en de milieuvriendelijke afvalfase in de vorm van composteren en/of recyclen.

Uitgesproken tegenstanders benadrukken op hun beurt en genetisch gemanipuleerd mais en het enorme gebruik van land en water voor de productie van grondstoffen en of we dat niet beter voor voedselproductie kunnen inzetten, niet voorziene verdringingseffecten in kwetsbare landen en extra inzet van kunstmest en pesticiden.

In plaats van te denken in goed of slecht, zwart of wit, kunnen we zaken natuurlijk ook omdenken. Dat leidt vaak tot verrassende oplossingen. Een mooi voorbeeld daarvan is Michael Dell. Met zijn eetbare laptopverpakking dacht hij het landgebruikprobleem al om: eerst de verpakking en dan het voedsel, dat is pas multifunctioneel.

Kortom, als we niet zo zwart-wit zijn in onze discussies dan kunnen we innovatie stimuleren. En laten wij met z'n allen goed blijven kijken waar biobased verpakkingen wel en niet passen, nu én in de toekomst. Op die manier zitten we niet meer vast in het zwart of wit, maar gaan we ontdekken wat de vijftig tinten grijs daartussen ons allemaal kunnen bieden. Dat leidt vast tot spannende dingen!

Aanmelden nieuwsbrief

Alles wat je zoekt, verpakt op één platform!
Meld jezelf aan voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, innovaties, trends en ontwikkelingen uit de branche.

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren