Globalisering in biobased verpakken

Columns | 734 keer bekeken
Globalisering in biobased verpakken

Ik was onlangs in Japan. Wat me daar direct opviel, was dat de straten brandschoon waren. Geen afgedankte snoepverpakkingen, flesjes of wat dan ook te vinden, helemaal géén zwerfafval. En daarbij was nog het meest opvallend dat er geen enkele prullenbak te vinden was. Hoe kan dat?

Wel, er is een verklaring voor: de Japanners eten en drinken niet in het openbaar op straat. Ook mag je niet rokend rondlopen. Daardoor hebben ze onderweg geen afval en dus geen prullenbakken nodig. Maar met de globalisering zal de westerse eet- en drinkcultuur ook hier wel op den duur inburgeren, vrees ik.

Ik was in Japan om een bezoek te brengen aan de TokyoPack, de grootste verpakkingsbeurs van Azië. Ter lering en ter inspiratie om innovaties op te pikken en om te beleven hoe men in het verre oosten met verpakkingen omgaat. Voorafgaand aan de beurs bezocht ik wat supermarkten. En zo verrast als ik was door de schone straten, zo erg schrok ik ook van de enorme plastic explosie in de supermarkten. Ik vond het een enorme tegenstelling.

De beurs weerspiegelde eigenlijk wat ik eerder daarbuiten ook al had gezien. Veel bedrijven waar duurzaamheid echt nog geen onderwerp van gesprek is. Maar daarnaast óók veel bedrijven die aangaven dat er intern al heel veel over gesproken wordt en dat men bezig is met actie ondernemen. En gelukkig waren er ook behoorlijk wat bedrijven die hun duurzame en/of biobased ontwikkelingen wel al tentoonstelden.

Zo was ik erg onder de indruk van een kartonnagebedrijf dat hun eigen papiersoorten ontwikkelt vanuit bijzondere agrarische reststromen o.a. uit de industrie van cacao, saffraan, bamboe, thee en zelfs uit de bosbessen-industrie. Maar wat het meest bijzondere hierbij is, is dat zij niet alleen de vezels gebruiken maar óók de bijbehorende kleuren van die reststromen. Ze halen daar de natuurlijke organische pigmenten uit met als gevolg dat je prachtig ‘vezel’papier in diverse natuurlijke tinten krijgt.

Er was ook een bedrijf dat pouches maakt, wat op zich niet zo bijzonder is. Maar doordat zij een materiaal gebruiken dat bestaat uit 40% kalk, zijn de pouches erg licht van gewicht en hebben ze een mooie matte zachte uitstraling. Qua toepassingen worden ze nu gebruikt voor ‘dairy products’ maar ik kan me goed voorstellen dat ze in de toekomst ook ingezet zullen worden als alternatief voor de huidige aluminium kinderdrinkverpakkingen die we allemaal vanuit het zwerfafval in Nederland wel kennen.

Verder was er ook een Australisch bedrijf wat verraste. Zij hebben een grotendeels biobased bioplastic film met uitstekende barrière-eigenschappen ontwikkeld (op basis van 60% zetmeel) die geschikt is voor het verpakken van o.a. kazen, vers vlees, vis en pasta. Voor heel veel toepassingen dus en ook goed verwerkbaar op standaardmachines.

Overigens vertelde Mark Saurin, de commercial vice president van Dow Chemicals Asia, tijdens een presentatie dat in India de flexibele verpakkingen voor het jaar 2020 recyclebaar of biodegradable moeten zijn. Dat is nogal wat! Daarnaast vertelde hij dat de markt voor PE nog een flinke groei zal laten zien: 4,2% groei in 2020.

Wat ik al zei, het was een leerzame reis vol tegenstellingen.

Meer weten over biobased verpakkingen? Bezoek dan de beurs Packaging Innovations 2016 waar een speciale conferentie is samengesteld rondom het thema biobased verpakken: “The Biobased Future of Packaging”. Kijk hier voor meer informatie en het programma.

Beeld: Pasta verpakking met biobased hoge barrière film van Plantic

Aanmelden nieuwsbrief

Alles wat je zoekt, verpakt op één platform!
Meld jezelf aan voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, innovaties, trends en ontwikkelingen uit de branche.

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren