​Het gat tussen de wetenschap en het bedrijfsleven​

Expertartikelen | 828 keer bekeken
​Het gat tussen de wetenschap en het bedrijfsleven​

Regelmatig gebeurt het dat ik gevraagd word om iets te onderzoeken waar al lang onderzoek naar gedaan is. Voorbeeld zijn biologisch afbreekbaar materiaal of krachten die mensen kunnen uitoefenen op deksels. Veel bedrijven zitten met dergelijke vragen en hebben geen idee hoe ze erachter moeten komen wat wijsheid is.

De eerste bron bestaat vaak uit artikelen uit tijdschriften. Die zijn vaak prima geschreven en informatief, maar lang niet altijd wetenschappelijk onderbouwd. Vooral als het artikel gebaseerd is op een nieuwsbericht van het bedrijf is de informatie vaak gekleurd.

In de wetenschappelijke wereld lopen veel nieuwsgierige mensen rond en er worden veel vragen gesteld, zowel door bedrijven die langskomen als door de onderzoekers zelf. Er wordt gekeken in de databases met wetenschappelijke artikelen via portals zoals ‘sciencedirect’ of ‘google scholar’ van waaruit samenvattingen en hele artikelen gedownload kunnen worden. Wetenschappers kunnen deze artikelen downloaden (de universiteiten hebben contracten), maar buitenstaanders moeten er voor betalen.

Een artikel dat gepubliceerd wordt in een wetenschappelijk tijdschrift wordt anoniem door anderen gelezen, de reviewers, die commentaar geven. Als aanpassingen nodig zijn dan worden deze meestal door de schrijver(s) doorgevoerd en daarna wordt het artikel vaak geplaatst. Als een artikel geweigerd wordt dan kan het aangeboden worden aan een ander blad.

Er worden ook papers geschreven voor conferenties en congressen die niet gereviewed worden. Op basis van een samenvatting wordt de paper (vaak vooraf) geaccepteerd. Het is de bedoeling dat er nog aan wordt doorgewerkt na de conferentie, maar dat gebeurt lang niet altijd. De paper kan wel een eigen leven gaan leiden en door anderen gebruikt worden als resultaat uit wetenschappelijk onderzoek.

Uiteraard moeten de conclusies uit dergelijke onderzoeken met de nodige voorzichtigheid behandeld worden. De werkwijzen zijn niet altijd ideaal maar door het controle mechanisme wordt voorkomen dat meningen gepubliceerd worden; het gaat om de waarheid, hoe betrekkelijk ook.

Het is raar dat de wereld van wetenschap niet bereikbaar is voor buitenstaanders. Gelukkig wordt daar aan gewerkt, al is het alleen al om het feit dat het meeste onderzoek betaald wordt met gemeenschapsgeld. Er zijn wel illegale wegen om toch de meeste wetenschappelijke artikelen te kunnen vinden. Scihub is een website waarop miljoenen artikelen te vinden zijn. Minder leuk voor de uitgevers, leuk voor de gebruikers.

Biobased
Om terug te komen op een van de vragen: er is veel onderzoek gedaan naar biologisch afbreekbaar materiaal. Uit de meeste onderzoeken volgt de conclusie dat het niet beter is voor het milieu. Vanuit zetmeel van graan of aardappelen een polymeer maken kost veel energie waardoor een gemeend voordeel niet op gaat en de biologische afbreekbaarheid is afhankelijk van de wijze van composteren.

In Nederland wordt gecomposteerd onder natuurlijk omstandigheden en dan breekt bijvoorbeeld PLA niet af waardoor het alsnog verbrand wordt. Andere pijnpunten zijn het gebruik van kunstmest en het feit dat de consument het materiaal ziet als een kunststof en in het slechtste geval bij het PMD afval gooit waar het de recycling van conventionele kunststoffen verstoort. Ook zogenaamde tweede generatie biologisch afbreekbare materialen blijken niet beter te zijn, omdat de grondstof gebruikt werd voor energie voor het proces dat nu vervangen is door aardolie (zoals bij rietsuiker in Thailand het geval was) of als veevoer (dat nu vervangen is door soja uit Brazilië zoals in een Europese case). Bij berekeningen worden altijd de nodige marges meegenomen zodat binnen bandbreedte uitspraken te doen zijn.

Mening
Wetenschappers hebben deze discussie dan ook al lang achter zich gelaten en kijken er niet meer naar. Zolang de feiten niet veranderen, heeft het geen zin om er opnieuw naar te kijken. Dat geldt ook voor veel andere onderwerpen. De meest ideale diameter voor kracht zetten op een rond deksel om deze open te draaien ligt rond de 60 mm en de overheersende kleur van een verpakking trekt eerder de aandacht dan een plaatjes op de verpakking, om maar enkele zaken te noemen. Dat zal niet opnieuw onderzocht worden.

Discussies voeren met buitenstaanders over dit soort aspecten is wel eens lastig, vooral als een mening alleen gebaseerd is op artikelen uit commerciële tijdschriften. Voor wat betreft biologisch afbreekbaar materiaal kan ik tegenwoordig gelukkig verwijzen naar een studie van de UNEP, Biodegradable Plastics & Marine Litter, misconceptions, concerns and impacts on marine environments. Gelukkig door iedereen te vinden op internet. Maar dat de wetenschap zelf ook nog een stap moet maken en beter moet communiceren of de mogelijkheid moet hebben dit te doen, dat is absoluut een punt.

Aanmelden nieuwsbrief

Alles wat je zoekt, verpakt op één platform!
Meld jezelf aan voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, innovaties, trends en ontwikkelingen uit de branche.

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren