Shelf Ready Packaging: rampspoed of voorspoed?

Columns | 1781 keer bekeken

Ruim twee jaar geleden kondigde Albert Heijn met veel bombarie aan over te schakelen naar shelfready packaging. SRP zou vele voordelen bieden: verbeterde handling in de winkel, een hogere schapbeschikbaarheid en een betere communicatie met de consument zou meer winst opleveren voor retailer, producent én klant.

Hoe moeilijk kon het nu helemaal zijn? Tesco, de benchmark, was er jaren geleden al aan begonnen. En eerlijk is eerlijk: hun winkels zien er gelikt uit, dus het goede voorbeeld was er al. Simpelweg wat richtlijnen op papier zetten en deze als leidraad voor alle producenten gebruiken zou daarom voldoende moeten zijn om SRP succesvol uit te rollen.

Product handling bij SRP

Welnu, dat bleek toch iets anders te liggen. Want hoe communiceert SRP met de consument als zowat elke doos beschadigd is? Hoe efficiënt werkt SRP als de vakkenvuller elke doos op een andere manier moet openen, áls ‘ie überhaupt al fatsoenlijk te openen is? En hoe kun je van een hogere schapbeschikbaarheid spreken, als daarin dozen radeloos leeg staan te zijn? Een up-market retailer onwaardig, nietwaar?

Hierdoor kwam er al snel kritiek: consumenten voelden zich niet meer thuis in “hun” winkel en uit angst dat zij hun heil ergens anders zouden zoeken, werd vaak opdracht gegeven om de producten gewoon weer “los” in het schap te zetten, SRP of niet.  Want zo was iedereen het al jaren gewend…

SRP betekent investeren

Implementeren van SRP is geen quick fix. Zoals geen enkele verandering dat is. Je kunt niet simpelweg een paar richtlijnen opleggen en dan verwachten dat het wel goed komt. Als je zoiets als een transportverpakking een compleet nieuwe functie wilt geven, is het naïef te veronderstellen dat je er met een simpele perforatie bent. Als je je doelstellingen serieus neemt, dan stel je tijd, geld en kennis ter beschikking om deze te verwezenlijken. Investeren heet dat.

Elke ondernemer is bereid te investeren. Maar dan moet er minstens de verwachting zijn dat deze investering iets gaat opleveren. Gezien de aantoonbare voordelen -zie het succes van Tesco- zou investeren in SRP (voor de meeste producten) geen discussie hoeven zijn. Dit is het nu wel, omdat de kosten voor SRP maar al te vaak worden afgewenteld op de producent. En daar wringt de schoen…

Eénzijdig een decreet opleggen is een garantie voor rampspoed. Zo ook bij SRP. Gezien het gezamenlijke belang van retailer én producent is het niet meer dan logisch dat zij in proces én investering gezamenlijk optrekken.

SRP stappenplan

Hoe? Het samen in kaart brengen en kwantificeren van de voor- en nadelen -want die zijn er ook- is een goed begin. Hiermee bereik je wederzijds draagvlak en synergie. Als die voordelen er zijn, dan is een hoogwaardig ontwerp van de SRP een logisch gevolg van de eerste stap. En producenten die bereid zijn met de retailer te investeren in SRP worden voor hun ondernemerschap beloond met een goed contract, waarmee de gezamenlijke investering weer wordt terugverdiend.

Voorspoed gegarandeerd!

Dit artikel is gepubliceerd door Wim Kruikemeijer, directeur WKPACK

Aanmelden nieuwsbrief

Alles wat je zoekt, verpakt op één platform!
Meld jezelf aan voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, innovaties, trends en ontwikkelingen uit de branche.

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren