​Wat is de juiste verhouding tussen kosten en creativiteit in het ontwerpproces?

Expertartikelen | 1020 keer bekeken
​Wat is de juiste verhouding tussen kosten en creativiteit in het ontwerpproces?

Een ontwerper of designer wil het liefst vrij van eisen een ontwerp maken dat het beste bij het product, het merk en de tijd past. Product fit en brand fit zijn de termen die hiervoor gebruikt worden. Goede ontwerpers voelen het tijdsbeeld aan en weten dit te integreren in het ontwerp.

Eisen worden door ontwerpers vaak gezien als een beperking van de ontwerpvrijheid. Dit levert dan ook regelmatig discussies op bij het presenteren van een ontwerp. Marketing is enthousiast, maar vanuit de technologie- en proceshoek wordt snel geroepen dat het niet te maken of te verwerken is.

In veel van deze gevallen gaat het niet over het kunnen maken van iets, maar over de kosten die ermee gepaard gaan. Als een vuller een maximale hoogte heeft van 250 mm en er wordt een fles ontworpen met een hoogte van 260 mm dan is deze niet te verwerken op die vuller. En aangezien een vuller enkele miljoenen kan kosten is niet te verwachten dat deze vanwege het ontwerp vervangen gaat worden. Het ontwerp is in dat geval niet te verwerken op de huidige apparatuur en kan in de kast gezet worden voor later als de vuller aan vervanging toe is. Het ontwerp is wel te verwerken op een andere vuller. De keuze kan gemaakt worden om de huidige vuller versneld af te schrijven of om de productie uit te besteden. Keuzes die de nodige aandacht vragen, want ze gooien meer overhoop dan alleen maar het introduceren van een nieuw ontwerp.

Kosten
Discussies over het kunnen verwerken van een ontwerp leveren vaak veel verwarring op. Soms is met het vervangen van een stuk gereedschap het wel mogelijk een ander ontwerp te verwerken. Inzicht in machines en de mogelijkheden die er zijn is daarom handig in een ontwerptraject. Een marketeer ging ooit met een nieuw ontwerp van een zak voor een poedervormig product naar productie met de vraag of ze deze konden maken. Het antwoord was nee en dat werd ons gemeld: “Het ontwerp is niet te maken”.

Het ging om een verticale vorm-vul-sluitmachine waarvoor geen vormschouder van de gewenste maat aanwezig was. Een vormschouder kost ongeveer 6000 euro en als de marketeer de vraag had gesteld: wat kost het om dit ontwerp te kunnen maken, dan was het antwoord geweest: 6000 euro, want dat kost een nieuwe vormschouder. Bij het ontwerpen was ervan uitgegaan dat deze investering niet het probleem zou zijn. De verpakking is immers te verwerken op de huidige machine, er moet alleen een stuk gereedschap aangeschaft worden.

In een ontwerpproces is het niet altijd duidelijk waar de grenzen liggen en hoe hard deze zijn. Er wordt ook niet altijd met open vizier gestreden en vele egootjes moeten gestreeld worden. Het vooraf in kaart brengen van de grenzen kan veel duidelijkheid geven, maar wordt door ontwerpers en designers gezien als een beperking van de creativiteit. Hier ligt uiteraard een spanningsveld, want het moeten aanpassen van een ontwerp aan een machine gaat vaak ten koste van het design met het risico dat de verhoudingen zoek raken en dat een gedrocht gebaard wordt.

Grenzen
Een extra moeilijkheid in het ontwerpproces is dat aan de hand van een mooie schets de dimensies van het ontwerp niet bepaald kunnen worden. Er moet een tekening komen waarmee het volume bepaald kan worden en waaruit de dimensies volgen. Dan pas kan gekeken worden naar de mogelijkheid de verpakking te verwerken. Voor sommige verpakkingen kunnen vooraf duidelijke grenzen aangegeven worden. Van een fles staat de diameter meestal vast aan het begin van het ontwerpproces, omdat efficiëntie in de distributieketen kostenbepalend is.

De maximale hoogte staat ook vaak vast vanwege de vuller zodat een cilinder getekend kan worden waarbinnen het ontwerp gerealiseerd moet worden. Het is dus letterlijk ontwerpen binnen grenzen. Voor een bakje dat opgehangen moet worden in een roterende afvulplaat kan nog wel eens gespeeld worden met de ligging en positionering; in de draairichting of dwars erop en een of twee naast elkaar. Dat geeft iets meer ruimte voor de ontwerper. Uiteraard heeft het invloed op de afvulsnelheid en dus op de proceskosten die ook meegewogen moeten worden.

Onhaalbaar
Het aansturen van een dergelijk ontwerptraject vraagt om een juiste aanpak en om mensen met kennis en inzicht van verpakkingsprocessen. Creativiteit moet niet afgekapt worden, maar presenteren van onhaalbare ontwerpen heeft ook geen zin. Daar wordt de sfeer ook niet altijd beter van. En indien mogelijk moet iets gezegd kunnen worden over de kosten van het maken van de verpakking en de efficiëntie van het verwerken.

Kosten kunnen geschat worden met behulp van kengetallen en de efficiëntie kan ingeschat worden door te werken met process capabilities op basis van kritische aspecten in het ontwerp. Dit vraagt om expertise. In veel ontwerpprojecten van verpakkingen ontbreekt deze echter. 

Blijf altijd op de hoogte
Meld uzelf nu aan voor de VerpakkingsProfs nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, trends en aanbiedingen.


Aanmelden nieuwsbrief

Alles wat je zoekt, verpakt op één platform!
Meld jezelf aan voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws, innovaties, trends en ontwikkelingen uit de branche.

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren